Ψυχολογία junior τένις

Μάθετε στον παίκτη να αγωνίζεται με στρες, όχι να περιμένει να φύγει.

Ένας νεαρός παίκτης μπορεί να νιώθει νευρικότητα, θυμό ή απογοήτευση και παράλληλα να μαθαίνει να αγωνίζεται. Οι νοητικές δεξιότητες μπορούν να τον βοηθήσουν να αναγνωρίζει αυτά τα συναισθήματα, να επαναφέρει την προσοχή του σε μια χρήσιμη ενέργεια και να συζητά ένα απλό αγωνιστικό πλάνο. Η πρόοδος είναι ατομική: ούτε το αποτέλεσμα ενός αγώνα ούτε η ταχύτητα με την οποία ηρεμεί μετρούν την αξία ή την ψυχική υγεία ενός παιδιού.

Επτά νοητικές δεξιότητες που μετρούν στα U12-U14

Ένας νεαρός παίκτης μπορεί να νιώθει νευρικότητα, θυμό ή απογοήτευση και παράλληλα να μαθαίνει να αγωνίζεται. Οι νοητικές δεξιότητες μπορούν να τον βοηθήσουν να αναγνωρίζει αυτά τα συναισθήματα, να επαναφέρει την προσοχή του σε μια χρήσιμη ενέργεια και να συζητά ένα απλό αγωνιστικό πλάνο. Η πρόοδος είναι ατομική: ούτε το αποτέλεσμα ενός αγώνα ούτε η ταχύτητα με την οποία ηρεμεί μετρούν την αξία ή την ψυχική υγεία ενός παιδιού. Αυτός είναι ένας εκπαιδευτικός οδηγός για οικογένειες και προπονητές, όχι διάγνωση ή σχέδιο θεραπείας. Τα παραδείγματα είναι προαιρετικές ιδέες εξάσκησης, όχι δοκιμασίες που πρέπει να περάσει ένα παιδί. Η στήριξη της ευημερίας του παιδιού έχει μεγαλύτερη σημασία από το να φαίνεται ήρεμο. Το TTP δεν παρέχει ψυχολογική φροντίδα και η αναφορά μιας πηγής δεν σημαίνει ότι οι συντάκτες της έχουν ελέγξει αυτό το άρθρο.

1.

Έλεγχος συναισθημάτων και ανάκαμψη από στρες

Η απώλεια ενός γκέιμ, ένα διπλό λάθος, ένας δυνατός αντίπαλος ή η παρουσία θεατών μπορεί να προκαλέσουν διαφορετικά συναισθήματα. Ρωτήστε τον παίκτη τι τον βοηθά αντί να θεωρείτε ότι κάθε παιδί αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Εξασκηθείτε στην προπόνηση σε μια σύντομη, άνετη παύση: αναγνωρίστε το συναίσθημα, αναπνεύστε κανονικά και επιλέξτε μία ενέργεια για τον επόμενο πόντο. Αυτό είναι παράδειγμα εξάσκησης, όχι υποχρεωτικός κανόνας δέκα δευτερολέπτων.

Πρακτική λίστα:

  • Εξασκηθείτε σε μια σύντομη επαναφορά της προσοχής που ο παίκτης βρίσκει άνετη, μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού.
  • Δοκιμάστε φυσιολογική, αβίαστη αναπνοή και ένα σύνθημα όπως 'επόμενη μπάλα'· μην απαιτείτε κράτημα της αναπνοής.

Η προσοχή επιστρέφει σε:

  • σερβίς;
  • επιστροφή;
  • στόχο του χτυπήματος.

Το πλάνο μπορεί να είναι:

  • να παίζει διαγώνιο forehand;
  • να χρησιμοποιεί βάθος;
  • να αναγκάζει λάθη;

Ο στόχος δεν είναι να μη νιώθει άγχος, αλλά να παίζει παρά το άγχος.

  • Αναγνωρίστε το συναίσθημα και κάντε μια σύντομη παύση, χωρίς να το κρίνετε.
  • Αναπνεύστε άνετα· μην επιβάλλετε μέτρημα ή κράτημα της αναπνοής.
  • Επιλέξτε ένα γνώριμο σύνθημα και μία ενέργεια για τον επόμενο πόντο.

USTA Eastern: στήριξη των νοητικών δεξιοτήτων νεαρών παικτών

2.

Συγκέντρωση και flow

Η συγκέντρωση είναι μια δεξιότητα που εξασκείται, όχι απαίτηση να αγνοούνται όλα τα συναισθήματα ή οι ανησυχίες. Ένα γνώριμο σημείο αναφοράς, όπως ο στόχος του σερβίς, μπορεί να βοηθήσει τον παίκτη να στρέψει ξανά την προσοχή του στην επόμενη ενέργεια. Δεν υπάρχει καθολικό πρότυπο επαναφοράς σε πέντε δευτερόλεπτα ούτε βάση εδώ για να θεωρηθεί αυτή η πρακτική ανώτερη από τη νοερή απεικόνιση για κάθε νεαρό παίκτη.

Η προσοχή επιστρέφει σε:

  • σερβίς;
  • επιστροφή;
  • στόχο του χτυπήματος.

Πρακτική λίστα:

  • Εξασκηθείτε σε μια σύντομη επαναφορά της προσοχής που ο παίκτης βρίσκει άνετη, μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού.
  • Δοκιμάστε φυσιολογική, αβίαστη αναπνοή και ένα σύνθημα όπως 'επόμενη μπάλα'· μην απαιτείτε κράτημα της αναπνοής.

Ο στόχος δεν είναι να μη νιώθει άγχος, αλλά να παίζει παρά το άγχος.

Το πλάνο μπορεί να είναι:

  • να παίζει διαγώνιο forehand;
  • να χρησιμοποιεί βάθος;
3.

Αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία

Η αυτοπεποίθηση δεν πρέπει να εξαρτάται μόνο από τη νίκη. Είναι πιο σταθερή όταν ο παίκτης ξέρει ότι μπορεί να σερβίρει, να κινηθεί, να παλέψει και να ακολουθήσει πλάνο. Μετά την ήττα πρέπει να ξέρει τι λειτούργησε.

Πρακτική λίστα:

  • Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.
  • Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Παράδειγμα:

Λάθος: «Έχω αυτοπεποίθηση επειδή κέρδισα το τουρνουά». Σωστό: «Έχω αυτοπεποίθηση επειδή μπορώ να σερβίρω, να κινηθώ και να παλέψω».

Η προσοχή επιστρέφει σε:

  • σερβίς;
  • επιστροφή;
  • στόχο του χτυπήματος.
4.

Πλάνο παιχνιδιού με βάση τα δυνατά σημεία

Φτιάξτε ένα απλό πλάνο μαζί με τον παίκτη και τον προπονητή: ποια δυνατά σημεία μπορεί να αξιοποιήσει ο παίκτης και τι θα μπορούσε να αλλάξει απέναντι σε αυτόν τον αντίπαλο; Οι ερωτήσεις και το παράδειγμα τακτικής παρακάτω είναι αφετηρίες συζήτησης, όχι στοιχεία ότι τα περισσότερα παιδιά κάτω από μια συγκεκριμένη ηλικία δεν έχουν πλάνο.

Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.

Ο παίκτης πρέπει να καταλάβει:

  • ποιο είναι το όπλο μου;
  • τι μου δίνει πόντους;
  • τι κάνω στο 30:30;
  • τι κάνω απέναντι σε αμυντικό παίκτη;
  • τι κάνω απέναντι σε επιθετικό παίκτη;

Το πλάνο μπορεί να είναι:

  • να παίζει διαγώνιο forehand;
  • να χρησιμοποιεί βάθος;
  • να αναγκάζει λάθη;
  • να μην ρισκάρει χωρίς λόγο.

Ο στόχος δεν είναι να μη νιώθει άγχος, αλλά να παίζει παρά το άγχος.

  1. Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.
  2. να παίζει διαγώνιο forehand;
  3. να χρησιμοποιεί βάθος;
  4. να αναγκάζει λάθη;
  5. να μην ρισκάρει χωρίς λόγο.

Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

5.

Ρουτίνες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα

Μια ρουτίνα μπορεί να κάνει την προετοιμασία πιο οικεία: ελέγξτε εξοπλισμό, φαγητό, ποτό, προθέρμανση και μία συμφωνημένη πρόθεση. Ανάμεσα στους πόντους, επιλέξτε μια άνετη συνήθεια που τηρεί τους κανόνες του παιχνιδιού. Μετά τον αγώνα, ρωτήστε αν το παιδί θέλει να μιλήσει ή χρειάζεται διάλειμμα· δεν υπάρχει υποχρεωτική αναμονή είκοσι έως τριάντα λεπτών.

Πριν τον αγώνα:

  • ζέσταμα;
  • νερό;
  • φαγητό;
  • έλεγχος ρακετών;
  • πλάνο αγώνα.

Κατά τον αγώνα:

  • ίδιο τελετουργικό ανάμεσα στους πόντους;
  • ίδιο τελετουργικό πριν από το σερβίς.

Μετά τον αγώνα:

  • Ρωτήστε τι στήριξη θέλει το παιδί πριν ξεκινήσετε την ανάλυση του αγώνα.
  • Όταν είναι έτοιμο, συζητήστε μία χρήσιμη παρατήρηση και ένα επόμενο βήμα, χωρίς σταθερό χρόνο αναμονής.

Αναγνωρίστε την προσπάθεια, τη μάθηση και τις δεξιότητες που αναπτύσσονται.

USTA: ερωτήσεις γονέων για το τένις και την ψυχική υγεία

6.

Συναισθηματική ευεξία και κοινωνική ζωή

Κρατήστε χώρο για φιλίες, ξεκούραση, ενδιαφέροντα και τη συνηθισμένη οικογενειακή ζωή παράλληλα με το τένις. Ρωτήστε πώς νιώθει το παιδί για την προπόνηση και τα ταξίδια αντί να θεωρείτε ότι η επιτυχία σημαίνει πως όλα είναι καλά. Η εξουθένωση, το άγχος και η απώλεια ευχαρίστησης είναι ανησυχίες που χρειάζονται σοβαρή αντιμετώπιση, όχι αναπόφευκτες συνέπειες μιας απαιτητικής εβδομάδας ούτε κάτι που θεραπεύεται με νίκες.

Ανησυχίες που αξίζουν προσοχή, όχι ένα προβλεπόμενο αποτέλεσμα:

  • εξουθένωση;
  • απώλεια κινήτρου;
  • συνεχές άγχος.

Το παιδί πρέπει να έχει:

  • φίλους;
  • χόμπι;
  • κανονική ζωή.

Όταν το σχολείο είναι υπό έλεγχο:

  • δεν μένουν σημαντικά πράγματα πίσω;
  • το παιχνίδι γίνεται πιο εύκολο.

Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Αν η ανησυχία, η πεσμένη διάθεση ή η ψυχική δυσφορία επιμένουν ή επηρεάζουν ύπνο, σχολείο, διατροφή, σχέσεις ή καθημερινότητα, μιλήστε με έναν καταρτισμένο επαγγελματία υγείας. Η ρουτίνα ενός προπονητή δεν αντικαθιστά τη φροντίδα. Αν το παιδί ενδέχεται να βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, αναζητήστε επείγουσα τοπική βοήθεια. Μη ζητάτε από ένα παιδί να κρύβει τη δυσφορία του για να προστατέψει ένα αποτέλεσμα.

7.

Ισορροπία σχολείου και αθλητισμού

Συζητήστε εξετάσεις, εργασίες, ταξίδια και ξεκούραση με το παιδί και το σχολείο πριν το πρόγραμμα γίνει μη διαχειρίσιμο. Ένα εφαρμόσιμο πλάνο μπορεί να μειώσει μία πηγή ανησυχίας, αλλά δεν εγγυάται καλύτερο παιχνίδι ούτε εξαλείφει το άγχος. Οι ανάγκες αλλάζουν καθώς μεγαλώνει το παιδί· δεν υπάρχει μία ηλικία στην οποία ο φόρτος όλων αλλάζει με τον ίδιο τρόπο.

Όταν το σχολείο είναι υπό έλεγχο:

  • δεν μένουν σημαντικά πράγματα πίσω;
  • το παιχνίδι γίνεται πιο εύκολο.

Πρακτική λίστα:

  • Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.
  • Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Μια λίστα για τη στήριξη του παίκτη

Αυτοί οι τομείς λειτουργούν μαζί. Δεν είναι μετρημένα μερίδια του αποτελέσματος ενός αγώνα και δεν υπάρχουν εδώ στοιχεία για να τους αποδοθούν ποσοστά. Η ευημερία και το σχολείο δεν είναι δευτερεύουσες προσθήκες. Χρησιμοποιήστε αυτή τη λίστα για να συζητήσετε τι χρειάζεται το συγκεκριμένο παιδί, όχι για να το βαθμολογήσετε ή να του βάλετε ετικέτα.

  • Αναγνωρίστε τα συναισθήματα και εξασκηθείτε σε μια χρήσιμη επαναφορά της προσοχής.
  • Στρέψτε ξανά την προσοχή σε μια διαχειρίσιμη ενέργεια.
  • Συμφωνήστε ένα απλό, προσαρμόσιμο αγωνιστικό πλάνο.
  • Αναγνωρίστε την προσπάθεια, τη μάθηση και τις δεξιότητες που αναπτύσσονται.
  • Επιλέξτε ρουτίνες που ταιριάζουν στον παίκτη.
  • Προστατέψτε την ευημερία, τις φιλίες και την ευχαρίστηση.
  • Αφήστε χώρο για σχολείο, ξεκούραση και ζωή εκτός τένις.

Αν η ανησυχία, η πεσμένη διάθεση ή η ψυχική δυσφορία επιμένουν ή επηρεάζουν ύπνο, σχολείο, διατροφή, σχέσεις ή καθημερινότητα, μιλήστε με έναν καταρτισμένο επαγγελματία υγείας. Η ρουτίνα ενός προπονητή δεν αντικαθιστά τη φροντίδα. Αν το παιδί ενδέχεται να βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, αναζητήστε επείγουσα τοπική βοήθεια. Μη ζητάτε από ένα παιδί να κρύβει τη δυσφορία του για να προστατέψει ένα αποτέλεσμα.

Νοητικές δεξιότητες για junior τενίστες

Πρακτικός οδηγός για συναίσθημα, στρες, συγκέντρωση, αυτοπεποίθηση, πλάνο αγώνα, ρουτίνες, ευεξία και σχολείο.

01

Έλεγχος συναισθημάτων

Η απώλεια ενός γκέιμ, ένα διπλό λάθος, ένας δυνατός αντίπαλος ή η παρουσία θεατών μπορεί να προκαλέσουν διαφορετικά συναισθήματα. Ρωτήστε τον παίκτη τι τον βοηθά αντί να θεωρείτε ότι κάθε παιδί αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Εξασκηθείτε στην προπόνηση σε μια σύντομη, άνετη παύση: αναγνωρίστε το συναίσθημα, αναπνεύστε κανονικά και επιλέξτε μία ενέργεια για τον επόμενο πόντο. Αυτό είναι παράδειγμα εξάσκησης, όχι υποχρεωτικός κανόνας δέκα δευτερολέπτων.

02

Διατήρηση συγκέντρωσης

Η προσοχή μένει στο σερβίς, επιστροφή, κίνηση, στόχο και επόμενη επιλογή.

03

Αυτοπεποίθηση από τη διαδικασία

Η σταθερή αυτοπεποίθηση έρχεται από επαναλήψιμες δεξιότητες, όχι μόνο από το τελευταίο αποτέλεσμα.

04

Προστασία ζωής εκτός τένις

Κρατήστε χώρο για φιλίες, ξεκούραση, ενδιαφέροντα και τη συνηθισμένη οικογενειακή ζωή παράλληλα με το τένις. Ρωτήστε πώς νιώθει το παιδί για την προπόνηση και τα ταξίδια αντί να θεωρείτε ότι η επιτυχία σημαίνει πως όλα είναι καλά. Η εξουθένωση, το άγχος και η απώλεια ευχαρίστησης είναι ανησυχίες που χρειάζονται σοβαρή αντιμετώπιση, όχι αναπόφευκτες συνέπειες μιας απαιτητικής εβδομάδας ούτε κάτι που θεραπεύεται με νίκες.