Μάθετε στον παίκτη να αγωνίζεται με στρες, όχι να περιμένει να φύγει.

Ένα χαμένο game μπορεί να φέρει θυμό, ένα διπλό λάθος δάκρυα, ένας δυνατός αντίπαλος φόβο και οι γονείς που κοιτούν πίεση. Το κλειδί είναι γρήγορη επιστροφή: 10 δευτερόλεπτα, αναπνοή 4-4-4 και φράση όπως “επόμενη μπάλα”.

Πρακτική λίστα:

• Χρησιμοποιήστε reset 10 δευτερολέπτων.
• Αναπνοή και “επόμενη μπάλα”.

Η προσοχή επιστρέφει σε:

• σερβίς;
• επιστροφή;
• στόχο του χτυπήματος.

Το πλάνο μπορεί να είναι:

• να παίζει διαγώνιο forehand;
• να χρησιμοποιεί βάθος;
• να αναγκάζει λάθη;

Ο στόχος δεν είναι να μη νιώθει άγχος, αλλά να παίζει παρά το άγχος.

Ο νεαρός παίκτης σκέφτεται συχνά σκορ, ranking, αντίπαλο ή γονείς. Η προσοχή επιστρέφει σε σερβίς, επιστροφή, κίνηση, επαφή, κατεύθυνση και βάθος. Πρόοδος είναι να είναι έτοιμος λίγα δευτερόλεπτα μετά το λάθος.

Η προσοχή επιστρέφει σε:

• σερβίς;
• επιστροφή;
• στόχο του χτυπήματος.

• Χρησιμοποιήστε reset 10 δευτερολέπτων.
• Αναπνοή και “επόμενη μπάλα”.

Η αυτοπεποίθηση δεν πρέπει να εξαρτάται μόνο από τη νίκη. Είναι πιο σταθερή όταν ο παίκτης ξέρει ότι μπορεί να σερβίρει, να κινηθεί, να παλέψει και να ακολουθήσει πλάνο. Μετά την ήττα πρέπει να ξέρει τι λειτούργησε.

Πρακτική λίστα:

• Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.
• Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Παράδειγμα:

Λάθος: «Έχω αυτοπεποίθηση επειδή κέρδισα το τουρνουά». Σωστό: «Έχω αυτοπεποίθηση επειδή μπορώ να σερβίρω, να κινηθώ και να παλέψω».

Πολλοί παίκτες κάτω των 14 μπαίνουν για να “παίξουν τένις” χωρίς πλάνο. Χρειάζεται να ξέρουν το όπλο τους, πώς κερδίζουν πόντους και τι κάνουν στο 30:30, απέναντι σε αμυντικό ή επιθετικό παίκτη.

Ο παίκτης πρέπει να καταλάβει:

• ποιο είναι το όπλο μου;
• τι μου δίνει πόντους;
• τι κάνω στο 30:30;
• τι κάνω απέναντι σε αμυντικό παίκτη;
• τι κάνω απέναντι σε επιθετικό παίκτη;

Το πλάνο μπορεί να είναι:

• να παίζει διαγώνιο forehand;
• να χρησιμοποιεί βάθος;
• να αναγκάζει λάθη;
• να μην ρισκάρει χωρίς λόγο.

1. Επιλέξτε πλάνο από δυνατά σημεία.
2. να παίζει διαγώνιο forehand;
3. να χρησιμοποιεί βάθος;
4. να αναγκάζει λάθη;
5. να μην ρισκάρει χωρίς λόγο.

Πριν: ζέσταμα, νερό, φαγητό, ρακέτες και πλάνο. Κατά τη διάρκεια: ίδιο τελετουργικό ανάμεσα στους πόντους και πριν το σερβίς. Μετά: 20-30 λεπτά παύση, μετά συμπεράσματα χωρίς αναζήτηση ενόχων.

Πριν τον αγώνα:

• ζέσταμα;
• νερό;
• φαγητό;
• έλεγχος ρακετών;
• πλάνο αγώνα.

Κατά τον αγώνα:

• ίδιο τελετουργικό ανάμεσα στους πόντους;
• ίδιο τελετουργικό πριν από το σερβίς.

Μετά τον αγώνα:

• καταγραφή συμπερασμάτων;
• όχι συζήτηση για το αποτέλεσμα στα πρώτα 20-30 λεπτά.
• Αναλύστε τον αγώνα μετά την ηρεμία.

Όταν όλη η ζωή γίνεται τένις, αυξάνονται εξουθένωση, άγχος και απώλεια κινήτρου. Το παιδί χρειάζεται φίλους, ξεκούραση, χόμπι και κανονική ζωή. Το τένις μπορεί να είναι σοβαρό χωρίς να το πνίγει ψυχολογικά.

Πρακτική λίστα:

Τότε εμφανίζονται:

• εξουθένωση;
• απώλεια κινήτρου;
• συνεχές άγχος.

Το παιδί πρέπει να έχει:

• φίλους;
• χόμπι;
• κανονική ζωή.

Το σχολείο δεν είναι μόνο βαθμοί, αλλά και μείωση στρες. Όταν το παιδί ξέρει ότι το σχολείο είναι υπό έλεγχο, παίζει πιο ήρεμα. Μετά τα 13-14 γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό.

Όταν το σχολείο είναι υπό έλεγχο:

• δεν μένουν σημαντικά πράγματα πίσω;
• το παιχνίδι γίνεται πιο εύκολο.